De oudste nog bestaande taiji variant is de Chen-stijl. In de tijd van Chen betekende een doeltreffende vechter macht en aanzien voor de eigen clan. Deze situatie veranderde met de komst van Yang Lu Chan, hij ontwikkelde een eigen stijl die geheel volgens de traditie aan zijn familienaam werd verbonden, de Yang-stijl. Deze vorm is in het westen het meest verbreid, vooral dankzij de inspanningen van Cheng Man Ching en zijn leerlingen. Hij reduceerde het aantal bewegingen dat men in een soort solo-oefening, de vorm, doorloopt. Deze oefening staat bekend als de korte vorm.
Naast de Chen en de Yang stijl behoren ook nog de Sun-stijl en een tweetal Wu-stijlen tot de belangrijkste taiji Quan stromingen in China. Daarnaast zijn uit iedere hoofdstijl weer verschillende andere kleine stijlen voortgekomen, ondertussen bestaan er in totaal wel 200 varianten.
Naast de Chen en de Yang stijl behoren ook nog de Sun-stijl en een tweetal Wu-stijlen tot de belangrijkste taiji Quan stromingen in China. Daarnaast zijn uit iedere hoofdstijl weer verschillende andere kleine stijlen voortgekomen, ondertussen bestaan er in totaal wel 200 varianten.
Wu-stijl
Wu-stijl taiji is ontstaan door een Manchurein genaamd Quan You (1834-1902). Quan You was een student van Yang Luchan (stichter van de Yang stijl), en Yang Banhou. Quan You’s zoon, Wu Jianquan (1870-1942), hield al vanaf zijn jeugd van de vechtkunst en leerde onder toezicht van zijn vader.
Via deze weg ontwikkelde hij zich snel en verdiepte zijn taiji vaardigheden. Na 1912 was hij nog steeds de leer van de taiji aan het ontwikkelen (bij de Bejing sportonderzoeksvereniging) en zijn vaders stijl aan het verfijnen. Zijn twee zonen, Wu Gongyi en Wu Gongzao, waren zijn eerste leerlingen. Samen met andere leerlingen behaalden ze snel een hoog niveau van de vaardigheden.
In 1928 werd Wu Jianquan uitgenodigd om in Shanghai taiji te onderwijzen. In 1935 stichtte hij de Jiang Quan Association waarvan hij voorzitter was en Ma Yueliang waarnemend voorzitter.
In die tijd reisde Wu Jiangquan naar Hongkong en Kanton en ook nog vele andere zuid-Chinese steden om daar de Wu stijl te verspreiden.
Toen Wu Jiangquan in 1942 stierf was dit een groot verlies voor de taiji wereld. Zijn zoon begon taiji te onderwijzen in heel zuid-China en Wu Gongyi’s zoon, Wu Dagui, verspreidde de stijl in zuid Azië en de zoon van Wu Dagui,
Wu Guangyu deed dat weer in Canada.
Wu-stijl taiji is ontstaan door een Manchurein genaamd Quan You (1834-1902). Quan You was een student van Yang Luchan (stichter van de Yang stijl), en Yang Banhou. Quan You’s zoon, Wu Jianquan (1870-1942), hield al vanaf zijn jeugd van de vechtkunst en leerde onder toezicht van zijn vader.
Via deze weg ontwikkelde hij zich snel en verdiepte zijn taiji vaardigheden. Na 1912 was hij nog steeds de leer van de taiji aan het ontwikkelen (bij de Bejing sportonderzoeksvereniging) en zijn vaders stijl aan het verfijnen. Zijn twee zonen, Wu Gongyi en Wu Gongzao, waren zijn eerste leerlingen. Samen met andere leerlingen behaalden ze snel een hoog niveau van de vaardigheden.
In 1928 werd Wu Jianquan uitgenodigd om in Shanghai taiji te onderwijzen. In 1935 stichtte hij de Jiang Quan Association waarvan hij voorzitter was en Ma Yueliang waarnemend voorzitter.In die tijd reisde Wu Jiangquan naar Hongkong en Kanton en ook nog vele andere zuid-Chinese steden om daar de Wu stijl te verspreiden.
Toen Wu Jiangquan in 1942 stierf was dit een groot verlies voor de taiji wereld. Zijn zoon begon taiji te onderwijzen in heel zuid-China en Wu Gongyi’s zoon, Wu Dagui, verspreidde de stijl in zuid Azië en de zoon van Wu Dagui,
Wu Guangyu deed dat weer in Canada.
De vechtkunsten in China waren vanouds eigendom van een bepaalde familie.
De methoden en technieken die een bepaalde familie hanteerde werden voor buitenstaanders geheim gehouden.
De methoden en technieken die een bepaalde familie hanteerde werden voor buitenstaanders geheim gehouden.
